Mayıs 1973’te çok erken bir ölümün elinden tuttu ARKADAŞ Z. ÖZGER. 25 yaşında, şiirin sevdasında, derdinde, aydınlığında.

Benim de arkadaşım olmuştu. Sina Akyol, Şevket Apalak, birkaç yakınıyla, arkadaşıyla birlikte toprağa vermiştik Ankara’da.

Ocak 1978’de Van’da öğretmenlik yaptığı sırada ölüm haberini almıştım şair ve yazar dostum NEDİM ORTA’nın.

Söz Edremit’e, Küçükkuyu’ya, Altınoluk’a, İda’ya düşünce şair AHMET UYSAL’ı anmamak olanaksız. Şair Ayten Mutlu’nun dediği gibi “Çağdaş bir Homeros’tu o. Temmuz yitiklerinden; 3 Temmuz 2011 diye yazılmıştır mezar taşına.

Ankara’da ÇELE Dergisinin yönetimini birlikte yürüttük 1966-68 yıllarına dek. Kendine özgü bir şiir çizgisi vardı YAŞAR DURAK’ın.

16 Mart 2016’da Ankara Kızılay'da bombalı saldırıda 38 kişi parçalanmıştı. Ölenler arasında ne acı ki şair dostum YAŞAR DURAKOĞLU da vardı!

****

1967’den ölüm tarihi 7 Ocak 2017’ye değin sarsılmadan süren can dostluğun adresiydi A.Neyzar Karahan. İçimdeki boşluk sürüyor.

İyi insan, iyi dost, şair, yazar dostum AYDIN KARASÜLEYMANOĞLU’nu da ortak dostumuz Neyzar’dan sonra 30 Ocak 2017’de yitirmek bana büyük acı vermişti!

AYKUT POTUROĞLU iyi şairdi, iyi gazeteciydi. Varlık’ta, Dost’ta, Yeditepe’de yayımladığı şiirlerden tanıdığım, sonra İzmir’de dostluğunu paylaştığım devrimci bir kalemdi. 1 Kasım 2017’de yitirdik.

Namuslu, yürekli, kişilikli, seçkin, toplumcu gerçekçi, devrimci, iyi şair. Hepsi Timuçin Özyürekli’de birleşmişti.

Benim de çok değer verdiğim, sevdiğim güzel, özel bir dosttu. 27 Temmuz 2020’de yitirdik onu da.

Çok genç yıllarımızda 1966 yılında Ankara’da başlayan, daha sonra İzmir’de süren can dostluk…

SİNA AKYOL, 19 Şubat 2022 İzmir’deki evinde yalnızken ölüme yenik düştü! Benim ayrıcalığımdı. Andıkça hüznüm büyüyor!

İkimiz de hem Antepli hem Kilisliydik. İzmir’de yeniden şiire dönmemde bana itici güç olan dostumdu.

Çok akşamları paylaştık, etkinliklerde buluştuk, dost günlere imza attık. O şiiri ve Nâzım’ı tutkuyla seven OKAN YÜKSEL’di.

Ama kötü son, 21 Mart 2025’te yakaladı, çekip aldı aramızdan.

30 Mayıs 2025’te ressam, şair, yazar dostum BEDRİ KARAYAĞMURLAR fırçasını, şiirlerini, yazılarını, kitaplarını bize bırakıp sonsuzluğa gittiğinde bir kez daha eksildik!

MUZAFFER SARIGÜL dostumu da 8 Temmuz 2026 günü yitirdiğimizi öğrendim sanal ortamdan! Sessizce.

Ahmet Günbaş haklı: “son günlerdeki kara akışa bakıp sordum kendi kendime, ‘Şairler göçü mü var?’ diyerek ağır bir hüzünle!”

***

“İnsana en çok şiir yakışıyor… / Sonra yeryüzüne yağmur, gökyüzüne mavi. / Ve en çok insana vefa yakışıyor… / Yüreğe sevda, gözlere hayâ.

Ve en çok da yaşamak yakışıyor; / İnsanca, sevdaca, duruca.

AHMET TELLİ adıyla ilk kez 1966 yılında Nuri Kırcıoğlu ve İdris Dinçer tarafından hazırlanan 1966 Genç Şairler Antolojisi'nde buluştuk.

Ankara’da Kasım 1967- Ocak 1969 tarihleri arasında yayımladığımız ve sorumlu yönetmen olarak görev aldığım MELTEM Dergisi’nde Düzey Yasası adlı şiiriyle bir kez daha esenleştik.

Yıllar sonra İzmir’de 2010’lu yılların birinde TÜYAP Kitap Fuarı’nda Kurşun Kalem sergiliğinde karşılaştık, söyleştik. Geçmiş yılları konuştuk. Meltem’deki şiirini anımsattım. O sayının görselini gönderdim. Duygulandı, sevindi.

Bir başka gün Karşıyaka- Konak Vapur yolculuğu boyunca söyleştik.

Göç tarihi 10 Temmuz 2026. “Ayrılık Ayracı”na kazındı bu tarih…

"İnsana en çok şiir yakışır. / Sonra yeryüzüne yağmur.

Gökyüzüne mavi. / Ve en çok insana vefa yakışır, / yüreğe sevda, gözlere haya. / Ve en çok yaşamak yakışır, insanca, sevdaca, duruca."

Gazeteci, yazar, şair Attila Aşut’un “AHMET TELLİ İÇİN” yazdığı dizelerle merhaba diyelim ona:

“Kuşatma günlerinden geriye, / İçimizde “Saklı Kalan” ne varsa, / Dökmüş türkülere Ahmet Telli, / Hüznün ve isyanın rengi nasılsa...