Veda edenin ardından yazmak çok zor. Hele ki veda edenle gönülden gönüle sıkı bir bağınız varsa daha da zor. Duyguların dile gelip kelimelere dökülmesi hiç kolay değil. Boğanıza takılan yumruyu, göğsünüzü sıkan mengeneyi nasıl anlatırsınız ki...
Vefa, dostluk, dayanışma, kadir kıymet bilmek gibi değerleri Bülent ağabeyden çok daha önce yitirdiğimizi hatırladım. Kırmızı daha soluk, sarı daha bir cansız gözüktü gözüme.
Sonra, sonra o renklere gönül verip, kanını canını o renklere adayanlar aklıma geldi tek tek. Sarılar yeniden canlandı, kırmızı daha bir kırmızı oldu.
Bülent ağabey, huzur içinde git varacağın yere.
Eminim ki orada yalan yok, yüzüne gülüp arkadan konuşan yok.
Paraya hükmü geçen ancak insanlıktan sınıftan kalanlara orada yer yok.
Sağlığında olduğu gibi yokluğunda da burada seni unutanlar olacak.
Ama şundan eminim Göztepe sevdalıları ve taraftarı seni asla unutmayacak.
Seni uğurlamaya binlercesi gelecek eminim, gözyaşları sel olup akacak. Ve senin adın ÖLÜMSÜZ GÖZTEPELİLER'e eklenecek, sürekli hatırlanacak. Ardından timsah gözyaşı dökenleri ise kimse hatırlamayacak.
Mekanın cennet olsun sevgili ağabeyim.